The Roast of The Roast Club….

Als je het over BBQ restaurants hebt dan kom je al snel uit bij T-Rex in Putten en uiteraard Blacksmoke (in Rotterdam of Antwerpen) maar er zijn gelukkig meer mooie BBQ restaurants te vinden. Als je het uit het Brabantse achterland komt zijn bovengenoemde restaurants meer een dagtrip dan een avondje uit eten. Zodoende maakte mijn hart een sprongetje toen ik iets meer als een half jaar geleden las dat er een nieuw restaurant zou komen in Eindhoven dat luisterde naar de naam “The Roast Club”. Ik heb bewust gewacht tot ze een half jaartje open waren om er zelf naar toe te gaan: dan zijn de kinderziektes uit de keuken en mag je verwachten dat alles draait zoals het hoort.

Voordat ik begin met “The Roast of The Roast Club” (sorry maar met die naam vragen ze gewoon om deze titel van deze blog) is het misschien handig om even een aantal punten uit te leggen: Ik hou van koken, heb behoorlijk wat horeca ervaring in alle functies van een restaurant, blog over alles wat met bbq’s te maken heeft en bovenal: ik hou van eten. Zodoende schrijf ik ook graag een review over een restaurant. Maar dan pas ik wel het “mistery eater” principe toe. Ik wil niet extra in watten gelegd worden omdat ze weten dat ik kom. Daarnaast ga ik naar een restaurant om te eten en niet om mijn eten te laten afkoelen omdat ik eerst 22 verschillende foto’s wil maken: zodoende gelijk even een kleine disclaimer. Alle foto’s uit deze review zijn afkomstig van The Roast Club zelf, ze hebben de moeite genomen om een goede fotograaf in te huren die de gerechten echt laat zien zoals ze zijn.

Als ik uit eten ga let ik op een aantal dingen welke ik belangrijk vind:

  • de sfeer en aankleding van een restaurant
  • uiteraard de kwaliteit van het eten
  • en het functioneren van het personeel

Nu dat dit allemaal duidelijk is:

The Roast of The Roast Club

Sfeer en aankleding van het restaurant

Het restaurant zit in zoals ik al eerder vermelde in Eindhoven op de kleine Berg, een gezellig smal straatje waar meerdere restaurants zitten. Het was lekker weer dus de gehele pui stond open waardoor je een heel open gevoel krijgt. Smaak is persoonlijk maar de look en feel van het restaurant is geheel in mijn straatje… “Naakte” muren, grote ventilatie buizen en leidingen tegen het plafond. Grote industriële lampen, zwart metaal…. Industrial look all over: I like it!

En om het af te maken de spreuk tegen een van de wanden in rood neon… ik vind het mooi (maar zorgde er wel voor dat ik geen “goede” foto’s had kunnen maken als ik dit gewild zou hebben).

De gasten kunnen zitten aan lage tafels, hoge tafels, op de bank op barkrukken het lijkt een hele mix maar juist door diversiteit krijg je een heel ongedwongen gevoel. Een gevoel wat zich ook uit in de bedrijfskleding van het bedienende personeel. Of beter gezegd: het ontbreken ervan. Gewoon lekker casual gekleed zoals je van jeugd kan verwachten. Maar toch pik je ze er zo tussenuit tussen alle gasten: Het werd bijna een spelletje voor mijn tafelgast en mij: spot de groene band… Het personeel  draagt namelijk kleine accessoires waardoor ze er uit te pikken zijn sommige een speld van “the roast club” maar ook een groene band en die hebben we op verschillende plekken terug gezien: Natuurlijk als een aanvoerdersband maar ook rond de kuit en net onder de knie. (zie ook de foto onder aan deze review)

Na een vriendelijk ontvangst was de sfeer gezet en de verwachtingen gingen omhoog!

Het eten

Mijn tafelgenoot en ik hebben na het bestuderen van de kaart het volgende menu voor ons samengesteld:

Appetizer Black smoked bread met gezouten (gerookt zout) boter
Starter Steak tartare met beef fat mayo en gepekelde eidooier
(de optionele truffel hebben we achterwege gelaten – truffel kan soms overheersen en we wilden dat risico niet lopen)
Pork Belly met hoisin en pickled komkommer
Main* Smoked beef short rib
New york strip met dragon kruidenboter
Sides** Homemage chunky fries met beef fat mayo en Roast Club Ketchup
Potato brick (een soort rosti in een blok) met demi-glace
Desert Kaasplank met chutney en notenbrood
Aardbeimousse met granite van aardbei en vlierbes en een brownie-punt

* – We hebben de hoofdgerechten van de reguliere kaart besteld omdat we de gerechten van de “wisselende” kaart leuk vonden maar niet ons ding, en als je uit eten gaat dan kies je uiteraard het lekkerste (in jouw ogen) van de kaart.
**- Bij The Roast Club kan je zelf bepalen wat je als bijgerecht wilt wat ik zelf ideaal vind.

Het beoordelen van het eten is het lastigste gedeelte van een review omdat dit heel erg smaak afhankelijk is. Ik persoonlijk eet het liefste behoorlijk hoog in smaak maar dat is niet voor iedereen geschikt. Ik zal proberen zo algemeen mogelijk te blijven en ik zal er tot treurens toe bij blijven vermelden of een uitspraak een eigen mening is als het op smaak aankomt.

Appetizer

Het black smoked bread is precies wat er omschreven staat: geen verrassingen daar. Een leuk pikzwart (van binnen) broodje met gezouten boter. Als het het warme broodje openscheurt komt er een subtiel rookaroma je tegemoet en die rookaroma belooft een rooksmaak die er is maar minder dan verwacht/gehoopt. De boter was een klein beetje te zout naar onze gezamenlijke mening. Maar al met al: een goede appetizer met een leuke link naar het zwarte houtskool van de BGE’s echter niet een appetizer die we nog eens zouden bestellen.
Een kleine kanttekening: dit gerecht vonden mijn tafelgenoot en ik een beetje een gemiste kans en hebben dat op een nette manier ook tegen de manager verteld. Wat blijkt dit gerecht komt op de nieuwe kaart ook niet terug (en niet door onze opmerkingen).

Starter

De steak tartare was gemalen van bavette, mooi opgemaakt en smaakte gewoon goed. De smaken waren goed in balans, het vlees vol van smaak wat je mag verwachten. Zeker een gerecht was we opnieuw zouden bestellen.

De pork belly ging hier nog dunnetjes overheen: Mooie plakken buikspek met een krokant randje maar zacht aan de binnenkant. De hoisin was een van de beste die we ooit geproefd hadden en komkommer was niet overdreven zuur maar lekker verfrissend en precies genoeg: helaas vind ik dat te vaak de garnituur qua hoeveelheid het eigenlijke gerecht overruled maar dat was nu niet het geval.

Main

De New york strip: daar kan ik kort en krachtig over zijn: perfect medium rare, goed vlees, leuke (verrassende) garnituren en binnen no-time op.

Een mooi groot stuk rib wat heel handig al los gesneden was van het bot maar wel op het bot geserveerd voor het “oer” gevoel. De kruiden waren spot-on: licht peperig maar niet heet. Het garnituurtje (een puree van knoflook) was erg lekker en zeker in combinatie met het super malse vlees.

 

Sides

Wat kan er fout gaan met friet: niets dus… gewoon lekkere friet gebakken in echt vet met goeie mayonaise. Maar de ketchup….. laat ik daar 1 ding over zeggen: ik wil het recept!!!!!!!!

De potato brick is een verrassing van structuren: krokant aan de buitenkant, zacht aan de binnenkant. Quo kruiden mooi neutraal gehouden en door de demi-glace kan je zelf zoveel smaak toevoegen aan je “hap” dat je zou willen.

Desert

De kaasplank is altijd een veilige keuze en ook hier geen verrassingen: van een zachte kaas, via hard naar schimmelkaas en het pallet was volledig. De chutney was mooi op smaak maar de toastjes van notenbrood waren niet mijn ding. Het enige wat ik enorm miste (een valse verwachting misschien) was een mooie rookkaas: persoonlijk had ik dit wel verwacht bij een BBQ restaurant. Maar zoals je zometeen kan lezen staat The Roast Club heel erg open voor suggesties dus zodoende heb ik deze suggestie ook gedaan… wie weet….

De aardbeimousse met granite van aardbei en vlierbes en een brownie-punt was een erg fijn desert: een mooie balans tussen zoet en zuur en de brownie is een hybride tussen een brownie en chocolade taart. Leuk en lekker en een mooie afsluiter.

Het personeel

Al is het eten nog zo goed, als het persoon dat niet is of een niet passende sfeer neerzet in het restaurant dan ga je nog weg met een onbevredigend gevoel. Voor mij is personeel bijna een even grote factor als het eten als het aankomt op de afweging of ik een restaurant goed vind.

En hier is The Roast Club echt “above and beyond” gegaan. Het personeel is een belichaming van het restaurant. Vriendelijk, open en casual. Het voelt aan alsof je bij vrienden komt om te gaan BBQ’en vanaf het moment dat je binnenkomt tot het moment dat je vertrekt.

Elk gerecht wordt geserveerd met een duidelijke en zeer goede uitleg (zonder het wijzende pinkje). Tijdens het diner wordt je zo verrijkt met kennis over low en slow, de rookring, toegepaste ingrediënten en de gedachte achter sommige gerechten. Maar dit gebeurd op een dusdanige manier dat je nooit de gedachte hebt van: okay nu weet ik het wel…mijn eten wordt koud….

Als je een vraag hebt waar ze het antwoord niet direct op weten duiken ze de (open) keuken in en schieten de pitmaster (bij ons was het trouwens pitmistress) aan en komen binnen no-time terug met een antwoord. Maar dit is volgens mij een zeldzame situatie want het persoon is (intern) echt heel goed opgeleid. Je merkt dat ze echt wel weten waar ze het over hebben.

Gelukkig heeft het personeel van The Roast Club niet het irritante handje ervan om om de 5 minuten aan je tafel te staan om te vragen of je nog iets wilt drinken. Ze vragen het uiteraard maar je voelt je door de reactie nooit verplicht of bezwaard als je even geen drinken wilt.

Los van het algemene beeld dat er echt een monsterlijk goede crew staat wil ik ook even de tijd nemen om heel even Dennis de floor-manager onder de aandacht te brengen. Serieus, is die gast nog maar 25? Dan is hij in de vorige 3 levens ook floor-manager geweest. Het zijn de subtiele dingen die de meeste gasten niet zullen opvallen, maar even een klein knikje richting een tafel zodat de dames van de bediening even extra aandacht aan die tafel geven, een kleine opmerking om aan te sporen zonder als een bevel over te komen, een babbeltje hier en daar om de gasten een echt “bij vrienden” gevoel te geven. Maar nog veel belangrijker: hij vraagt direct op de man af of er dingen zijn die niet goed zijn. Zijn er verbeterpunten? Vond je iets niet lekker? En bij het antwoord krijg je echt het gevoel dat hij naar je luistert en er wat mee ga doen en niet het vraagt omdat het moet (en er toch niets mee gebeurd).

Conclusie

The Roast Club maakte mijn verwachtingen waar en staat heel hoog in mijn lijst van favoriete restaurants. Goede sfeer, goed persoon en goed eten tegen een goede prijs. Is het dan alleen maar “oh wauw super, het was een perfecte avond”? Nee, sommige dingen qua eten waren niet mijn smaak (te veel / te weinig) maar dat is ook gekleurd door een persoonlijke voorkeur (en ze staan open voor de opmerkingen), er werden ook een paar kleine foutjes gemaakt in de bediening maar dan gaat het er om : hoe wordt het opgelost en dat is gewoon weer wel goed. Over de hele linie genomen ben ik meer dan aangenaam verrast door The Roast Club.

Raad ik het aan om hier te gaan eten? Ja zonder enige twijfel. Ik denk dat zelfs op een zeldzame “collectieve off-day” en dat alles de mist in loopt je hier nog steeds bovengemiddeld uit eten bent.

Als afsluiting…..

Ik wil heel even de ruimte nemen om Johannes, Nick en Sandy (de pitmistress) te bedanken voor het lekkere eten (dikke complimenten voor de keuen).

Na de keuken wil ik Jasmijn, Claudia, Peng, en Noortje een dik compliment geven voor de perfecte bediening en amicale sfeer en als laatste wil ik mijn respect uiten naar Dennis over de manier hij de “toko runt”…